چند تا نکته در رابطه با مقالات مروری که دکتر مباشر در پست قبلی بهش اشاره کرد رو میخوام اشاره کنم. در پست قبل دکتر مباشر یکمی نقد به یکی از مطالب دکتر قانعی داشت که چون بیشتر از سایر دوستان با ایشون سروکار دارم لازم دیدم پاسخ بدم. این دکتر قانعی رو مونده تا بتونیم بشناسیم.!! حداقل می تونم بگم یکی دو دهه تفکرات پژوهشی ایشون از اساتید و مدیران علوم پزشکی جلوتره!! اینکه ضرورت و کمیت مقالات مروری در دوران دانشجویی به چه صورت است، این تعداد مقاله و نوع تحقیق دانشجویی خود کلیه حرف های دکتر را تائید می کند نه رد! وقتی دانشجو آنقدر در اصول پژوهش مسلط باشد که بتواند critical appraisal را برای هر مقاله انجام دهد و آنقدر ذهن پویایی داشته باشد و خلاقیت به خرج دهد که راهکار برای رشد متون قبلی پیشنهاد دهد و همچنین مقالاتی بنویسد که با توجه به نوع بیشترین عمق و کاربرد و بالطبع ارجاع را در بین مقالات داشته باشد، نشان از کارآمدی سیستم تحقیقات دانشجویی خواهد بود.

حالا وقتی که آن فرد محقق (دانشجو و یا استاد) به عمق مطلب در یک حوزه وارد شد و کل مقالات اصیل آن حوزه را تحلیل کرد، می تواند مطالعه ای اصیل طراحی کند که به معضل علمی در آن حوزه پرداخته و با هزینه بسیار پایین و نه بصورت آزمون و خطا یک نوآوری علمی داشته باشد. به عبارت دیگر با این روش دانشجو ابتدا که یک موضوع به ذهنش می رسد فورا به سراغ عملیاتی کردن آن باشد (کاری که در غرب به علت وفور منابع مالی انجام میشود!) ابتدا بررسی متون جامعی انجام داده و اطلاعات را در مورد آن موضوع دسته بندی و تحلیل می کند (کاری که در قسمت بیان مسئله و بررسی متون پروپوزال بایستی انجام شود) و در صورتی که موضوع جامعیتی در مطالعات قبلی نداشته باشد سراغ طراحی یک مطالعه جدید می رود و در غیر اینصورت نتایج مطالعات گذشته را که هزینه و زمان و انرژی زیادی برده است را به نفع خودش و به نفع علم جمع بندی کرده و به زبان ساده تر روی نتایج دیگران سواری می کند.!!