شبکه های اجتماعی و فرصت های تحقیقاتی (1)
شبکه های اجتماعی طی سال های اخیر همه ابعاد زندگی بشر را دگرگون نموده اند و شاید کمتر کسی و موضوعی را بتوان یافت که از طوفان این شبکه ها در امان مانده باشد. علوم پزشکی و به ویژه فیلدهای تحقیقاتی نیز از این موضوع مستثنی نیستند و امروز فرصت های فراوانی جهت توسعه مهارت های فردی، یادگیری و انجام پروژه های مشترک در حوزه های ذکر شده پدید آمده است. با توجه به کاربرد گسترده این شبکه ها در بین دانشجویان و محققین قصد داریم تا با سلسله مطالبی فرصت ها، راهکارها و آموزش های لازم را جهت استفاده هدفمندتر از این شبکه ها را ارائه دهیم. صمیمانه از نظرات، پیشنهادات و انتقادات همراهان گرانقدر استقبال می نماییم. همچنین چنانچه شما نیز تجربه موفق یا حتی ایده ای در این حوزه دارید، خوشحال خواهیم شد با نام خودتان در همینجا منتشر نماییم.
در قسمت اول به تجربه خانم دکتر Rawabi Aljadani خواهیم پرداخت که به تجربه شخصی اش در اجرای مطالعه مرور سیستماتیک و یافتن همکاران خود با استفاده از شبکه های اجتماعی پرداخته است. مطلب ذیل ترجمه ای است آزاد و تلخیص شده از مطلب نگارش شده در وبلاگ کاکرین، که لینک دسترسی اصل مطلب در انتها آورده شده است.
«یافتن همکارانی برای اجرای مرور کاکرین (Cochrane Review) از طریق شبکه های اجتماعی»
مطالعه مرور سیستماتیک نقاط از هم جدا را به همدیگر متصل می کند و متغیرهای متعددی را به شکلی قابل فهم در اختیار ما قرار می دهد. طراحی و پیاده سازی مطالعه مرور سیستماتیک که احتمالا بر تصمیم گیری های سلامت موثر خواهد بود، هدفی ارزشمند هست و این مساله ارزش تلاش کردن رو خواهد داشت. در این میان برخورداری از تیمی که دیدگاه و اراده ای مشابه شما را برای پیاده سازی مرور کاکرین داشته باشند در موفقیت شما بسیار موثر خواهد بود اما پیدا کردن چنین تیمی کار آسانی نیست.
اعضای تیمی که در حال اجرای مرور سیستماتیک هستند، نیازی ندارند تا در یک اتاق و حتی در یک قاره مشترک!! باشند؛ بلکه تیمی مجازی که از طریق شبکه های اجتماعی و ارتباطات الکترونیک با همدیگر در تماس هستند می توانند بعد فاصله را حذف کنند. همکاران طرح، متخصص آمار و یک متخصص با تجربه در زمینه مطالعه مروری در حال انجام، می توانند با همکاری همدیگر، یک مرور کاکرین را به انجام برسانند. البته همکاری با تیم مجازی نیز مشکلات مختص به خود را دارد، مثل اختلافات زمانی، اختلافات زبانی و غیره...
اما چگونه می توان تیمی مجازی یافت؟ چند پیشنهاد...
1)ارسال در صفحه شخصی تان در فیس بوک و صفحات مرتبط
2)توئیتر. از هشتگ ها جهت لینک شدن با افرادی که علاقمند به موضوع مورد نظر شما هستند استفاده کنید.
3)ارسال ایمیل به همکاران و لیست مخاطبین ایمیل تان و درخواست از آنها جهت معرفی افراد علاقمند
4)تماس با CRG و استفاده از امکانات و تسهیلات آنها
5)بلاگ کنید...اگر خودتان هم وبلاگ ندارید، در سایت های مرتبط، بلاگ کنید
از زمانی که من در فیسبوک و توئیتر، مطلب مورد نظرم را ارسال نموده ام، افراد مختلفی از کشورهای متفاوت و با پیش زمینه های متفاوت تحصیلی با من تماس گرفته اند که انگیزه مشابه من داشته اند و علاقمند به پیوستن به این تیم مجازی بوده اند و خوشبختانه موفق شده ام همکارانم را در این مسیر پیدا کنم...
از طرف دیگر، در شبکه های اجتماعی مختلفی که در آنها عضو هستم، پیامهای دلگرم کننده فراوانی دریافت نموده ام و ب افراد دیگری که علاقمند به انجام مطالعات مروری مشابه هستند، آشنا شده ام. در نهایت توصیه من به همه شما این هست که برای طراحی و انجام مطالعات مرور سیستماتیک تنها به لیست مخاطبین و آشنایان خود اتکا نکنید و همه راه های ممکن را امتحان نمایید.
کمیته تحقیقات دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج) در سال ۱۳۷۹ به همت دانشجویان علاقمند به پژوهش شروع به کار کرد. این تشکل به منظور گسترش فرهنگ پژوهش در بین دانشجویان فعالیت میکند.